Ιεραποστολικά

Ταίζοντας τα πεινασμένα παιδιά στη Σιέρρα Λεόνε

Στη μεταπολεμική Σιέρρα Λεόνε (Δυτική Αφρική), οι Αρχές κάνουν ένθερμη προσπάθεια να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων, σε ένα έθνος που πρόσφατα καταστρά­φηκε ολοσχερώς από τον κτηνώδη και καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο. Αυτές οι προσπάθειες, στην παρούσα φάση, διεξάγονται με περιορισμένους πόρους. Παρόλα αυτά η πρόοδος είναι εμφα­νής. Για παράδειγμα, η διαθεσιμότη­τα μόνιμης ηλεκτρικής ενέργειας είναι συχνότερη στις μεγάλες πόλεις. Αρκε­τοί δρόμοι έχουν ανακαινιστεί η επε­κταθεί και είναι εμφανές πως η χώρα “ξαναχτίζεται” εκ θεμελίων. Επιπλέον, η επικοινωνία έχει βελτιωθεί λόγω της προσιτής οικονομικής πρόσβασης στην κινητή τηλεφωνία.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπί­ζει η Σιέρρα Λεόνε.

Πέρα από αυτά όμως, είναι μακρύς ακόμη ο δρόμος για να μπορέσει η Σιέρρα Λεόνε να επιτύχει τους στόχους της. Τα πολλά χρόνια κοινωνικοπολι­τικής διαφθοράς έχουν αφήσει τα ση­μάδια τους. Συνεπώς, υπάρχουν πολλά εμπόδια και προκλήσεις που αντιμε­τωπίζουν διάφοροι βασικοί τομείς της κοινωνίας της Σιέρρα Λεόνε, όπως η οικονομία, η υγεία, η εκπαίδευση, η ανεργία, τα μέσα μεταφοράς, οι κατασκευαστικές και ξένες επενδύσεις. Η συνεχής ανάγκη για βοήθεια από ανά τον κόσμο δωρητές είναι ακόμα μία πρόκληση για τη χώρα. Σήμερα, σε μεγάλο ποσοστό (περίπου 40% του εθνικού προϋπολογισμού), το κράτος βασίζεται σε κεφάλαιο προερχόμενο από το εξωτερικό.

Η Σιέρρα Λεόνε είναι ένα έθνος που, αυτή τη στιγμή, το προσδόκιμο ζωής είναι τα 45 χρόνια. Αποτελεί δε το μι­κρότερο ποσοστό στη Δυτική Αφρική. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, πάνω από 1.200 δημοτικά σχολεία καταστρά­φηκαν και πολλά από αυτά δεν έχουν ακόμα αντικατασταθεί ή επισκευα­στεί. Κατά μέσο όρο, ένα παιδί λαμ­βάνει περίπου 7 χρόνια εκπαίδευσης. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι μερικά παι­διά έχουν συνηθίσει να επιβιώνουν ως ζητιάνοι στους δρόμους αντί να παρακολουθούν το σχολείο. Περίπου το 70% του πληθυσμού τη δεδομένη χρονική στιγμή, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτό καθιστά τη Σιέρρα Λεόνε ως ένα από τα πέντε πιο φτωχά κράτη του κόσμου (μαζί με το Τσαντ, την Αϊτή, τη Λιβερία και το Κονγκό). Επιπρόσθετα, η Σιέρρα Λεόνε έχει ένα από τα μεγαλύτερα πο­σοστά κατά κεφαλήν στον κόσμο από πάσχοντες από αναπηρία. Σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται άτομα που είναι τυφλά, κωφάλαλα, χτυπημένα από πο­λιομυελίτιδα (δέκατο ανά τον κόσμο έθνος με πάσχοντες από τη συγκεκρι­μένη ασθένεια), καθώς και ανάπηροι χωρίς χέρια και πόδια, ως αποτέλεσμα του εμφύλιου πολέμου.

 

Το ονειρικό Ορθόδοξο Σχολείο και οι προκλήσεις που αντιμετω­πίζει.

Δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι, ένα σημαντικό ποσοστό των νεαρών μαθητών μας στο Σχολείο του Αγίου Ιακώβου του Γουότερλου (μίας οικονο­μικά στερημένης περιοχής ανατολικά του Φριτάουν) έρχεται κάθε πρωί για μάθημα με άδειο στομάχι. Οι γονείς η κηδεμόνες τους απλά δεν μπορούν να τους προσφέρουν το σύνηθες φαΐ.

Πολλά από τα παιδιά, που παρακο­λουθούν το σχολείο μας, είναι με ει­δικές ανάγκες, ορφανά ή σοβαρά χτυ­πημένα από τη φτώχεια. Κάποια είναι τόσο φτωχά που έρχονται στο σχολείο άπλυτα, βρώμικα, με σκισμένες φόρ­μες, πολύ πεινασμένα και αδύναμα. Αυτά τα παιδιά, κατά τη διάρκεια των γυμναστικών ασκήσεων μπορεί να κα­ταρρεύσουν από την αδυναμία λόγω της πείνας. Μερικές φορές, κατά τη δι­άρκεια του διαλείμματος για φαγητό, τρώνε τα υπολείμματα από το κολατσιό άλλων παιδιών ή προσπαθούν να εκφοβίσουν μικρότερους μαθητές, για να τους πάρουν οποιοδήποτε φαγώσιμο είδος μπορεί να έχουν μαζί τους. Βλέ­πετε, κάποιοι από τους μαθητές μας κα­ταφέρνουν να φέρουν λίγο φαγητό στο σχολείο μαζί τους, αλλά όχι αρκετό για να κορέσει την πείνα τους. Αυτά τα πιο τυχερά παιδιά πρέπει να κλειδωθούν στην τάξη κατά το διάλειμμα, ώστε να προστατέψουν τους εαυτούς τους από τις επιθέσεις κάποιων συμμαθητών τους και να διασφαλιστεί το ότι θα κα­ταναλώσουν το φαγητό τους ασφαλή, κάτω από το προσεκτικό βλέμμα και την επίβλεψη των δασκάλων τους. Τα παιδιά, όμως, έξω από την κλειδωμένη τάξη μπορούνε μόνο να ονειρευτούν το φαγητό!

Η ανθρώπινη θυσία των παιδι­ών στην περιοχή του Βατερλό της Φριτάουν.

Εκτός από την πείνα υπάρχει ακό­μα μία πολύ σοβαρή πρόκληση, στην πραγματικότητα θανατηφόρα, την οποία αντιμετωπίζουν τα παιδιά στο Γουότερλου, αυτή των απαγωγών και ανθρωποθυσιών. Έχει αναφερθεί σε εμένα, από τη διευθύντρια του σχο­λείου κα Χριστίνα Αγιόλα (βαπτισμένη Ορθόδοξη Χριστιανή), πως σε αυτή την περιοχή της Φριτάουν, έχουν λάβει χώ­ρα, τους τελευταίους έξι μήνες περίπου, τέσσερις εξακριβωμένες περιπτώσεις αγνοούμενων παιδιών, τα οποία τε­λικώς βρέθηκαν ακρωτηριασμένα και τελετουργικά θυσιασμένα. Για την ακρί­βεια, ένα από αυτά τα παιδιά ήταν μα­θητής ενός σχολείου, όχι πολύ μακριά από το δικό μας. Αυτή η συνταρακτική, παράνομη και δυστυχώς συνήθης πρα­κτική της Δυτικής Αφρικής πραγματο­ποιείται από διεστραμμένα, άρρωστα μυαλά και κακούς ανθρώπους, που είτε διψούν για εξουσία είτε πλουτί­ζουν πραγματοποιώντας μία ανόσια και καταραμένη συμμαχία με το δαι­μονικό κόσμο, πέφτοντας, χωρίς να το καταλαβαίνουν τελικά, οι ίδιοι θύματα της επιτηδειότητας των δαιμόνων.

Για να ανταπεξέλθουμε σ’ αυτή την απειλή και να προστατεύσουμε τους μαθητές μας από το να πέσουν θύμα­τα τέτοιων ποταπών και βαρβαρικών πράξεων, έχουμε λάβει ισχυρά μέτρα προστασίας. Καταρχήν, προσλάβαμε έναν επαγγελματία φύλακα ασφαλείας η υπόθεση αναφέρεται πάραυτα στις κρατικές αρχές προς διερεύνηση.

 

Έκκληση για τη σίτιση των παι­διών μας

Έχοντας πλέον εξηγήσει κάποιες από τις δυσκολίες, τις οποίες καθημε­ρινά αντιμετωπίζουμε στο Σχολείο μας στο Γουότερλου, σας ζητάμε εκ μέρους των παιδιών και των διδασκάλων βο­ήθεια για να μπορούμε να ταΐζουμε τα παιδιά μας σε καθημερινή βάση ένα τουλάχιστον ζεστό γεύμα. Αυτή τη στιγ­μή, με τη φιλανθρωπική συνδρομή του για όλη τη διάρκεια της ημέρας. Πέραν αυτού, επιμένουμε ιδιαίτερα στο εξής: Όποιος ενήλικος έλθει να παραλάβει παιδί από το σχολικό μας συγκρότημα στο τέλος της σχολικής ημέρας, θα πρέ­πει να επιδείξει την ειδική ταυτότητα, την οποία έχουμε εκδώσει εμείς οι ίδι­οι σε όλους τους γονείς και κηδεμόνες. Χωρίς αυτήν δεν παραδίδουμε κανένα παιδί από το Σχολείο μας, μέχρι να εμ­φανιστεί ο «νόμιμος» ενήλικος. Αλλιώς η υπόθεση αναφέρεται πάραυτα στις κρατικές αρχές προς διερεύνηση.

 

Έκκληση για τη σίτιση των παι­διών μας

Έχοντας πλέον εξηγήσει κάποιες από τις δυσκολίες, τις οποίες καθημε­ρινά αντιμετωπίζουμε στο Σχολείο μας στο Γουότερλου, σας ζητάμε εκ μέρους των παιδιών και των διδασκάλων βο­ήθεια για να μπορούμε να ταΐζουμε τα παιδιά μας σε καθημερινή βάση ένα τουλάχιστον ζεστό γεύμα. Αυτή τη στιγ­μή, με τη φιλανθρωπική συνδρομή του Ι. Συνδέσμου, παρέχουμε ένα ζεστό γεύμα μόνο μία φορά την εβδομάδα, κάθε Παρασκευή συγκεκριμένα. Ωστό­σο, είναι απαραίτητο να επεκτείνουμε αυτό το πρόγραμμα σίτισης, ώστε να περιλαμβάνει και τις υπόλοιπες τέσσε­ρις εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας. Για να καταφέρουμε να σιτίσουμε 200 παιδιά, πέντε ημέρες την εβδομάδα επί ένα σχολικό έτος, χρειαζόμαστε περί­που 13.000 €. Όταν το σχολείο επεκταθεί και ο αριθμός των μαθητών αυξηθεί στους 400, το απαραίτητο ποσό για το πρόγραμμα καθημερινής σίτισης θα ανέλθει περίπου στα 20.000 €.

 

Έκκληση για μία τραπεζαρία

Το σχολείο μας στο Γουότερλου –το ονειρικό Ορθόδοξο σχολείο του Αγί­ου Ιακώβου– είναι ένα σχολείο πρω­τοβάθμιας εκπαίδευσης, ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο και φτάνοντας μέχρι την Δ΄ τάξη. Η εγγραφή είναι δωρεάν. Αναφέραμε και προηγουμέ­νως, αυτή τη στιγμή στο σχολείο είναι εγγεγραμμένοι περίπου 200 μαθητές. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε διαθέ­σιμες μόνο τέσσερις αίθουσες. Όπως αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, δεν μπορούν να φιλοξενηθούν σ’ αυτές όλοι οι μα­θητές μας. Έτσι, είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε για διδακτικούς σκοπούς και το κτίριο της Εκκλησίας. Αυτό προφανώς δεν αποτελεί μία καλή διευθέτηση του προβλήματος, δεν υπάρχει όμως άλλη επιλογή. Παρόλα αυτά, με τη βοήθεια του Ι. Συνδέσμου και άλλων ευγενών δωρητών, αυτή τη στιγμή επεκτείνουμε τις εγκαταστάσεις του Δημοτικού Σχολείου, με πρόβλεψη να εξυπηρετούνται μαθητές ως και την Στ΄ τάξη, με προοπτική μάλιστα να προστεθεί και ένας δεύτερος όροφος που θα χρησιμοποιηθεί ως Γυμνάσιο. Το ισόγειο του καινούριου μας κτιρίου περιλαμβάνει πέντε καινούριες τάξεις και το γραφείο προσωπικού και θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2014. Με την ολοκλήρωσή του, ο αριθμός των μαθητών αυτομάτως θα αυξηθεί στους 400.

Με δεδομένο το προτεινόμενο πρό­γραμμα σίτισης, θα ήθελα επίσης να κάνω μία έκκληση για την κατασκευή μίας απλής τραπεζαρίας (με κουζίνα), όπου τα παιδιά θα μπορούνε να κά­θονται και να τρώνε το γεύμα τους με ηρεμία, αντί να το τρώνε στις τάξεις ή ακόμη και έξω. Το κόστος της τραπεζα­ρίας ανέρχεται περίπου στις 35.000 €.

 

Αρχιμ. π. Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος